“ประจำที่จนครบทุกคนแล้วค่ะ” ประวิชญาบอกก่อนจะถลึงตาใส่แฟนหนุ่มที่แกล้งเอานิ้วมาเขี่ยแก้มของเธอเล่น แม้เขาจะชอบทำอย่างนี้ประจำก็ตามทีแต่ต่อหน้าคนอื่นไม่สมควรทำเพราะเธออาย

“เป็นแฟนกันแล้วเมื่อไหร่แต่งวะ” นิธิภัทรกระซิบถามน้องชายที่รีบชักมือกลับและยิ้มยียวนกวนประสาทเบาๆ

“ใจจริงผมก็อยากแต่งมันเร็วๆ นี่แ

“งั้นพี่ขอตัวนะ”

“ค่ะ” ประณาลีมองตามร่างสูงของพี่ชายเล็กน้อยก่อนจะหันมายิ้มหวานให้กับสามี อย่างรู้สึกว่าตัวเองโชคดีกว่าพี่สะใภ้มากมายเหลือเกิน ที่ได้ใช้ชีวิตคู่กับผู้ชายคนนี้ ซึ่งถึงแม้จะได้ชื่อว่าเป็นผู้ชายเหมือนกับพี่ชายของเธอ แต่เขาก็ได้พิสูจน์ให้เธอเห็นแล้วว่าผู้ชายทุกคนใช่ว่าจะมีนิสัยเหมือนกันท

และงานนี้ก็ไม่ต้องให้คนเชียร์รอนานนิธิภัทรก็ดึงร่างบางของภรรยาเข้าหาพร้อมกับก้มจูบอย่างดูดดื่มท่ามกลางเสียงปรบมืออย่างสมใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงแซวเมื่อเจ้าบ่าวจูบเจ้าสาวนานเกินไป จนพิธีกรในงานอดที่จะพูดแซวผ่านไมโครโฟนไม่ได้ นั่นแหละชายหนุ่มถึงยอมถอนจูบเจ้าสาวออกอย่างอ้อยอิ้ง ก่อนจะเดินจูงมือกันลงม