“หยุดเดี๋ยวนี้นะมล!” นิธิภัทรหันไปตวาดคนที่เรียกจิกและพูดจาดูถูกภรรยาที่เขารักเสียงกร้าว และโชคดีที่บริเวณใกล้ๆ นั้นไม่มีคน ไม่อย่างนั้นคงจะมีสายตาหลายคู่มองมาอย่างอยากรู้อยากเห็น

ขณะที่ทรรศน์กมลยืนจ้องหน้านิธิภัทรอย่างตกใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าขึ้นเสียงใส่เธอ และเมื่อตั้งสติได้จึงตะคอกลับอย่างไม่ย

เมื่อรับโทรศัพท์จากลุงวินว่าลูกเลี้ยงอย่างเด็กหญิงรีน่าปลอดภัยดีแล้ว รอแค่ฟื้นก็สามารถกลับบ้านได้ ใจหนึ่งทำให้ประณาลีที่นั่งใจจดจ่อรอฟังข่าวรู้สึกโล่งใจที่ไม่มีอะไรร้ายแรงอย่างที่คิด แต่อีกใจหนึ่งนั้นกลับคิดไปต่างๆ นานาเกี่ยวกับเรื่องสามีกับอดีตคนรักของเขา แล้วความรู้สึกน้อยใจสามีที่มีอยู่เป็นทุนเดิ

ทันทีที่น้ำเสียงปนสะอื้นเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้ตัวเองต้องอุ้มท้องสี่เดือนหนีออกจากบ้านของสามีมาหาเพื่อนสนิทอย่างมุทิตาในช่วงค่ำๆ หลังจากที่ตอนแรกคิดว่าจะไปหาน้องสาวแต่ก็เปลี่ยนใจ เพราะไม่อยากให้ประวิชญามาคิดมากกับปัญหาของตัวเอง ก็ทำเอาคนฟังอย่างมุทิตาถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ใจหนึ่งก็คิดไม่ต่างกับ