“เอ๊ะ! น้องนีน่าคะ ทำไมบ้านเงียบจังไม่มีใครอยู่หรือลูก คุณพ่อยังไม่กลับเหรอจ๊ะ” ทรรศน์กมลเดินเข้าไปถามร่างเล็กที่กำลังเดินขึ้นบันได้เพื่อจะไปไถลจากข้างบนลงมาข้างล่างอีกรอบ แต่ด้วยความที่หญิงสาวอยากสร้างความประทับใจจึงเดาชื่อและแทนตัวเด็กน้อยว่าลูก ทว่าปฏิกิริยาที่ได้รับกลับมานั้นกลับไม่ได้ดั่งใจคิด

“แปลกสิก็แกเป็นแค่เมียเถื่อน ไม่มีทะเบียนสมรสไม่มีใครรับรู้ว่าแกคือเมียของคุณธี แกทำอย่างนี้แกต้องการจับคุณธีและทำให้เขาไม่กลับมาหาฉันชัดๆ ฉันไม่ยอม”

“ยอมไม่ยอมคุณก็ปล่อยรีน่าก่อน” ขณะที่หนึ่งเด็กกับสองผู้ใหญ่มัวชุลมุนวุ่นวายกันอยู่ที่บันได ไม่ได้ยินแม้เสียงรถของนิธิภัทรที่วิ่งเข้ามา จะมีก็แต่เด็กหญ

“ป้า...คุณธีเขาเชื่อคำพูดของคุณมลใช่ไหมคะ เขาถึงตะคอกใส่ลีอย่างนี้” จากที่ยืนดูเหตุการณ์ไม่ห่างทำให้นางนารีกลืนก้อนแข็งๆ ลงคอแล้วเอ่ยปลอบคุณผู้หญิงทั้งๆ ที่นางเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่

“ไม่หรอกค่ะ คุณธีแค่ตกใจและรีบเท่านั้นเอง ใครจะไปเชื่อยัยแม่มดนั่นได้ คุณลีอย่าคิดมากเลยนะคะ”

“แม่ลี แม่ลีกลัวคุณพ่อโกร