เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!

เสียงของบางอย่างหล่นลงกระทบพื้นจนแตก ดังมาจากห้องครัวทำให้นางนารี แม่บ้านวัยหกสิบปี ที่กำลังเดินลงมาจากชั้นบน รีบพาร่างท้วมของตัวเองวิ่งไปยังต้นเสียง และเมื่อไปถึงเด็กผู้หญิงหน้าตาหน้ารัก ผมดำแก้มป่องที่เหมือนกันเปี๊ยบ ตั้งแต่ใบหน้ายันการแต่งตัวสองคนก็วิ่งสวนออกมา เมื่อเห็นสอง

“พี่รีน่าเรามาเล่นปลูกต้นไม้กันดีกว่านะ ปลูกแล้วก็รดน้ำมันจะได้โตๆ และมีดอกสวยๆ อย่างนี้” นิ้วสั้นป้อมชี้ไปที่ดอกบานบุรีสีเหลือง ที่ถูกปลูกและตัดตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงามเรียงเป็นแนวยาว ซึ่งแฝดผู้พี่ก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย จากนั้นนักจัดสวนตัวน้อยก็ทำการหักกิ่งดอกบานบุรีมาคนละกำ แล้วนำมาเสียบลงดินบริเว

“ค่ะ” นิธิภัทรถอนหายใจพลางส่ายหน้า ลูกสาวทั้งสองของเขารับคำคล้ายกับกลัว เป็นอย่างนี้อยู่บ่อยครั้ง แต่ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เด็กทั้งสองก็ยังแสบและซนอยู่ได้เรื่อยๆ มีทั้งที่เขารู้และไม่รู้ ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร

“ไป รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันดีกว่า เดี๋ยวจะไม่สบาย ป้านา...ป้านาครับ”

“ค่ะ คุณธี” เส