สองชั่วโมงต่อมาประวิชญาจำใจต้องเอางานเข้ามาในห้องตามคำสั่งของหยก ทั้งที่ตอนนี้ใจจริงไม่อยากจะเห็นหน้าหล่อๆ ของเจ้านายสักเท่าไหร่ แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ เท่านั้นยังไม่พอเธอวางแฟ้มงานลงตรงหน้าแทนที่ชายหนุ่มจะสนใจดูงานสักนิดไม่มี เขากลับลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะมาลากเธอไปนั่งจ้องที่โซฟาแทนซะงั้น แม้เธอจะขัดขืนและ

“คุณญาครับ บอกผมได้ไหมว่าตอนนี้หัวใจคุณพร้อมสำหรับรักใหม่หรือยัง” ประวิชญาละจากงานตรงหน้า ช้อนสายตาขึ้นมองสีหน้าร้อนรนของเจ้านายแล้วค้อนประหลับประเหลือกก่อนจะตอบเสียงเรียบ

“แล้วคุณพีอยากให้พร้อมไหมล่ะคะ”

“ยะ...ยังดีกว่าครับ อย่างเพิ่งพร้อมเลยนะครับ ไหว้ล่ะ” มือหนายกมือขึ้นไหว้ลูกน้องสาว ซึ่งก็ทำให้ป

“ถ้าไม่ ผมจูบคุณโชว์สองพ่อลูกนี้เลยแล้วกัน ไม่ต้องเสียเวลาดี เอาให้รู้กันไปเลยว่าผมรักคุณไม่ได้รักมอลลี่” เขาขู่สีหน้าจริงจัง แถมยังเริ่มขยับตัวเข้าประชิด ประวิชญาจึงรีบรับปากพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นเพื่อกั้นรักษาระยะห่าง

“ก็ได้ๆ ญานั่งก็ได้ คนบ้าอำนาจชอบบังคับอยู่เรื่อย” เท่านั้นพิตตินันท์ก็ยิ้