ด้านประณาลีหลังจากขึ้นรถแท็กซี่ได้ น้ำตาแห่งความอัปยศอดสู ที่อดทนอดกลั้นเอาไว้ก็หลั่งไหลออกมาราวเขื่อนแตก หมดแล้วความสาวที่เธอเฝ้าทะนุถนอมมากว่าสามสิบ ปี ทั้งที่เธอตั้งใจจะให้มันอยู่และตายไปพร้อมกับเธอ แต่วันนี้มันก็ถูกทำลายเพราะผู้ชายที่เธอไม่แม้แต่จะรู้จักมาก่อน แต่จะโทษใครได้ถ้าไม่โทษที่ตัวเองเมา

“จริงสิ พวกแกอาจจะไม่เชื่อ แต่มันคือเรื่องจริง ฉันกับเขาดื่มแล้วก็เมา ตื่นมาฉันนอนอยู่บนโซฟา ส่วนเขาโน่นไปนอนสลบอยู่ในห้องน้ำโน่น สงสัยจะไปอ้วกแล้วเผลอหลับไปเลย” ประณาลีเล่าด้วยสีหน้าจริงจังไม่แม้แต่จะหลบสายตาให้มีพิรุธ และแอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อทุกคนเชื่อ

“เฮ้อ! แล้วไป พวกฉันนึกว่าจะว่าปล

เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!

เสียงของบางอย่างหล่นลงกระทบพื้นจนแตก ดังมาจากห้องครัวทำให้นางนารี แม่บ้านวัยหกสิบปี ที่กำลังเดินลงมาจากชั้นบน รีบพาร่างท้วมของตัวเองวิ่งไปยังต้นเสียง และเมื่อไปถึงเด็กผู้หญิงหน้าตาหน้ารัก ผมดำแก้มป่องที่เหมือนกันเปี๊ยบ ตั้งแต่ใบหน้ายันการแต่งตัวสองคนก็วิ่งสวนออกมา เมื่อเห็นสอง