พิตตินันท์หายเข้าไปในครัวพักใหญ่ก็เดินออกมาพร้อมของกินเล่น ที่เด็กกินได้ผู้ใหญ่กินดีอย่างวุ้นสีสวยหลากสีและน้ำหวานเย็นๆ และเมื่อมาวางถาดของกินเหล่านี้ลงบนโต๊ะเสร็จ พิตตินันท์ก็เดินกลับไปอีกรอบ คราวนี้กลับออกมาพร้อมอาหารว่างแบบเดิมแต่เล็กกว่าชุดแรก เพราะจะนำไปให้คนที่อยู่สวนหลังบ้าน

“เอาไปไหนคะคุณพี”

“ผมว่าผมเอาสีนี้ดีกว่านะ” ชายหนุ่มชูซองสีผสมอาหารสีม่วงขึ้น แต่ประวิชญากลับทำหน้าแปลกๆ แล้ว เดินเข้าไปคว้ากระปุกที่มีสีผสมอาหารใส่ปนกันอยู่หลายสีมาเทลงบนโต๊ะ แล้วหยิบสีชมพูขึ้นมา

“คุณพีจะทำให้รีน่ากับนีน่าใช่ไหมคะ ญาว่าเด็กผู้หญิงส่วนมากชอบสีชมพูนะคะ และแบบก็เป็นรูปหัวใจแต่คุณเลือกสีม่วง ต้องการสื่

“กอดกันตำตายังจะว่าไม่ใช่อีกเหรอ แต่ผมพูดไปก็เท่านั้นแหละ เพราะพวกคุณมันพวกเดียวกันนี่ รู้เห็นเป็นใจให้ญาคบชู้ โดยเฉพาะคุณลี ผมรู้นะว่าคุณไม่ชอบผม เลยเสี้ยมสอนให้ญามองหาผู้ชายคนใหม่ใช่ไหม” พฤกษ์ตะคอกถามพลางมองพี่สาวภรรยาด้วยสายตาเย้ยหยัน ซึ่งมันก็ทำให้ความอดทนของประวิชญาขาดผึ่ง

“หยุดลามปามพี่ลีเดี๋ย