บทที่ 4

บทที่4 เธอไม่ได้หลงผู้ชายจนไม่ลืมหูลืมตา

พอได้ยินดังนี้ เธออึ้งไปสักพัก ทำเป็นกินต่อไม่รู้สึกอะไร “ถึงเจอกันแล้วจะทำอะไรได้ล่ะ ฉันกับเขาเราหย่ากันแล้วหนิ”

ถึงเจอกันก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้า

“มันก็ใช่ แต่แกไม่รู้สึกอะไรจริงหรอ” เธอถามด้วยใบหน้าสงสัย

เธอนิ่งเงียบคิดไปสักพั

บทที่ 5

บทที่5 เข้าไปทำงานที่บริษัท

รุ่งเช้า เธอมารายงานตัวที่บริษัท

คนในบริษัทรู้ว่าเธอเป็นใคร เลยทำดีพูดจาดีและเกรงใจเธอมาก

“คุณภา ขอบคุณที่เข้ามาทำงานกับเรานะคะ” ผู้จัดการแผนกบุคคลยื่นมือทักทายเธอ

เธอยิ้มกลับแล้วเอื้อมมือไปทักทายเธอ

“ไม่คิดว่าคุณจะสาว และสวยขนาดนี้นะ

บทที่ 6

บทที่6 ประธานเอาแต่ใจ

แก้วแนะนำทุกอย่างให้เธอเป็นอย่างดี รวมถึงเมนูไหนอร่อย อันไหนไม่อร่อย เธอรู้สึกว่าแก้วเป็นคนน่ารัก

อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้เป็นคนคิดร้ายกับใคร

ตอนกินข้าว แก้วเอ่ยถามเธอ “ได้ยินมาว่าตอนอยู่ลอนดอน เธอได้รางวัลมาด้วยหนิ เก่งใช่ย่อยนะเธอเนี่ย” แก้วเอ่ยชมเธอ