บทที่4 เธอไม่ได้หลงผู้ชายจนไม่ลืมหูลืมตา

พอได้ยินดังนี้ เธออึ้งไปสักพัก ทำเป็นกินต่อไม่รู้สึกอะไร “ถึงเจอกันแล้วจะทำอะไรได้ล่ะ ฉันกับเขาเราหย่ากันแล้วหนิ”

ถึงเจอกันก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้า

“มันก็ใช่ แต่แกไม่รู้สึกอะไรจริงหรอ” เธอถามด้วยใบหน้าสงสัย

เธอนิ่งเงียบคิดไปสักพัก แล้วมอง

บทที่5 เข้าไปทำงานที่บริษัท

รุ่งเช้า เธอมารายงานตัวที่บริษัท

คนในบริษัทรู้ว่าเธอเป็นใคร เลยทำดีพูดจาดีและเกรงใจเธอมาก

“คุณภา ขอบคุณที่เข้ามาทำงานกับเรานะคะ” ผู้จัดการแผนกบุคคลยื่นมือทักทายเธอ

เธอยิ้มกลับแล้วเอื้อมมือไปทักทายเธอ

“ไม่คิดว่าคุณจะสาว และสวยขนาดนี้นะคะ” ริมเอ

บทที่6 ประธานเอาแต่ใจ

แก้วแนะนำทุกอย่างให้เธอเป็นอย่างดี รวมถึงเมนูไหนอร่อย อันไหนไม่อร่อย เธอรู้สึกว่าแก้วเป็นคนน่ารัก

อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้เป็นคนคิดร้ายกับใคร

ตอนกินข้าว แก้วเอ่ยถามเธอ “ได้ยินมาว่าตอนอยู่ลอนดอน เธอได้รางวัลมาด้วยหนิ เก่งใช่ย่อยนะเธอเนี่ย” แก้วเอ่ยชมเธอ

เธอยิ้ม