บทที่ 335

บทที่335 ชนแหลก（3）

แต่จิดาภานอนพิงอยู่ที่กระจกด้านซ้าย ทั้งตัวถูกมัด ปิดถูกปิดเอาไว้ ตาปิดสนิท

“จิดาภา！”พันเดชเรียก ทั้งเป็นห่วงทั้งกลัว “จิดาภา จิดาภา……”เขาเรียกชื่อเธอไม่หยุด

มีเสียงเรียกร้องโวยวายตลอดอยู่ในใจ อย่าเป็นไร อย่าเป็นอะไร！！！

เขาตบเข้าที่หน้าเธอเบ

บทที่ 336

บทที่336 ไม่ใช่ผู้หญิง（1）

ขณะที่กำลังกลิ้งลงไปนั้น พันเดชยื่นมือ ลากเธอเข้าอ้อมกอด ทั้งคู่กลิ้งลงไปด้วยกัน……

ไม่รู้เหมือนกันว่ากลิ้งไปแล้วนานเท่าไหร่ จิดาภารู้สึกแค่ว่า มีมือคู่หนึ่ง กอดเธอไว้อย่างแน่น……โอบที่หัวของเธอ ร่างกายเธอ……

ในที่สุด พวกเขาก็หยุดกลิ้ง

ไม

บทที่ 337

บทที่337 ไม่ใช่ผู้หญิง（2）

พันเดชมองเธอ ทิ้งให้เธอสามคำ “รอ คนช่วย！”

“แต่……คุณบาดเจ็บ……พวกเราอยู่ที่นี่ ดึกขนาดนี้ จะมีคนรู้เหรอคะ？”จิดาภาถามกลับ เธอไม่เป็นอะไรหรอก แต่พันเดชป้องกันเธอกลิ้งตกลงมาจากที่สูงขนาดนั้น ต้องมีแผลเต็มตัวแน่

“ฉันไม่เป็นไร！”พันเดชพูด แต่ทั้งตัวไม