บทที่301 ห้อมล้อมไปด้วยนักข่าว（2）

ตอนนี้ แสงแฟลชส่องมาตรงหน้าเธอ ผู้คนและไมค์นับไม่ถ้วนรายล้อมเธออยู่

จิดาภายืนอยู่ตรงกลาง เผชิญหน้ากับคำถามของพวกเขา ตอนนี้สิ่งที่ทำได้ก็คือเงียบไว้

“ขอโทษนะคะ ฉันกำลังรีบ หลบหน่อยค่ะ！”จิดาภาพูดขึ้น

แต่ว่า นักข่าวไม่มีท่าทีที่จะยอมเลย รุมล้

บทที่302 ห้อมล้อมไปด้วยนักข่าว（3）

น้ำตาก็เอ่อล้น เธอไม่ยอมที่จะให้น้ำตาไหลออกมา！

ไม่ว่ายังไง เธอจะไม่ถอดใจเด็ดขาด！

ไม่เด็ดขาด！！！

คิดได้ดังนั้น เธอก็ตามไป......

ในลานจอดรถ

วุ่นวายมาก

แต่ไม่ใช่เพราะว่าจิดาภาล้ม ที่จะทำให้นักข่าวหยุดถาม ดูเหมือนว่า ยิ่

บทที่303 เป็นหนึ่งเดียวกัน（1）

ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอีกอย่าง！

แต่ถึงเขาจะพูดแบบนั้น แต่ว่าชัดเจนมาก เขาขับรถเร็วขึ้น ขับไปยังโรงพยาบาล

จิดาภาที่นั่งอยู่ตรงนั้น ทนความเจ็บปวดไว้ แต่จริงๆแล้วเจ็บมาก เธอไม่มีแม้แต่จะเปล่งเสียงออกมา มีแต่ชั้นบนหน้าผาก

เหงื่อไหลออกมา

พันเ