บทที่ 288ปากคอเราะร้าย（1）

“ไม่อวดแล้ว” จิดาภาประนีประนอม

พันเดชเงียบ

ส่งสายตาโมโหไปที่ผู้หญิงตรงหน้า ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ

ไม่บังคับจนถึงที่สุดก็ไม่ยอมจริงๆ

“คุณพันเดช โอเคแล้วนะ” จิดาภาถามอย่างที่ต้องการจะไปจากลานประหาร

ไม่ว่ายังไงให้นักข่าวรอตั้งมากมายที่ด

บทที่ 289 ปากคอเราะร้าย（2）

ไม่ดีแล้ว ลับหลังพูดกันว่าเธอเป็นเมียน้อยก็เป็นเรื่องจริงแล้ว

ตุลยาที่กำลังดูนิตยสารอยู่ ใบหน้างามก็เปลี่ยนไป นิตยสารก็ถูกเธอขยำเป็นก้อน

จิดาภา

สายตาเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชังอิจฉา

เธอเจอคุณยายของตระกูลฐิตินันท์มาตั้งไม่รู้กี่ครั้ง ก็โดนจัดการซะเ

บทที่ 290ปากคอเราะร้าย（3）

“สารเลวคำนี้ ยังน้อยไป จิดาภาเธอยั่วยวนเดช เธอยินดีจะยอมเป็นเมียน้อยใช่ไหม” ตุลยาถามจิดาภาอย่าเกลียดชัง

“ยั่วยวนงั้นเหรอ” จิดาภายิ้มเย็นเมื่อได้ยิน “เอาตาไหนดูว่าฉันยั่วเขา”

“เมียน้อยเหรอ ไม่ใช่มั้ง โดยเฉพาะภรรยาเก่าอย่างฉัน ค่าเลี้ยงดูฉันก็ไม่ได้รับ คุณจะยัง