บทที่ 248อยากจะลองดูสักครั้ง

เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว จิดาภาก็สางผมของเธอ ใส่ชุดสบายๆ ใส่แว่นตาแล้วก็เดินออกไป

ย่านนี้เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี เธอยังชอบความรู้สึกของการออกมาซุปเปอร์มาร์เก็ตตอนบ่ายอย่างนี้

เธอคิดมาโดยตลอดว่า ชีวิตก็คือการใช้ชีวิตที่พอดี ไม่ใช่ทำงานจนดึกดื่นแต่ละวัน โ

บทที่ 249 เป็นเด็กอีกครั้ง（1）

ตอนนั้นเสียง “กริ๊ง”ของลิฟท์ก็ดังขึ้นประตูก็เปิดออก พันเดชหันมามองจิดาภา “คุณอยากจะลองดู”

คำพูดเดียวก็ทำให้จิดาภานิ่งงันไปเลย

พูดอะไรไม่ออก

พันเดชถือของเดินออกไป จิดาภารีบเดินตามหลัง

“ห้องไหน” พันเดชถาม

จิดาภาชึ้ไปที่ประตูบานหนึ่ง

บทที่ 250 เป็นเด็กอีกครั้ง（2）

“ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้พูดออกมาแต่ฉันก็รู้ว่าในใจเธอคิดแบบนี้” พันเดชพูด

จิดาภาไม่พูดอะไร

ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย

“เพื่อที่จะตอบแทนคนที่ช่วยชีวิตเธอ ถ้าเกิดเธออยากจะทำอาหารดีดีเลี้ยงฉัน ฉันก็ไม่ถือหรอก” พันเดชพูด

จิดาภากำหมัด

คนที่ช่วย