บทที่ 232 มาช้าไปหนึ่งก้าว (3)

คนคนนั้นร้องด้วยความเจ็บปวด สุดท้ายทนไม่ไหว เลยเอากุญแจยื่นไปให้พันเดช

เมื่อเห็นกุญแจ พันเดชไม่ลังเลเลย เขาเดินไปเอากุญแจไปเปิดประตู

ที่นี่เป็นบ้านพักส่วนตัว

เพราะกลัวว่าจะมีคนมารู้เข้า กษิดิสเลยไม่ได้ให้คนเยอะๆมาเฝ้า เพราะกลัวว่าจะดึงความสนใจ

บทที่ 233 มาช้าไปหนึ่งก้าว (4)

"คุณจะทำอะไร?" จิดาภามองไปที่พันเดช ละถาม

"แจ้งความ!" พันเดชพูด จากนั้นก็โทรออก

ตอนนั้น จิดาภาก็ยื่นมือออกไปห้ามเขา "ต้องแจ้งความเลยหรอ?"

"แล้วทำไมต้องไม่แจ้งความ? คนแบบนั้นอ่ะ ฉันไม่ปล่อยไว้แน่!" พันเดชพูดทีละคำ

"แต่....ถ้าทำแบบนั้น เขาจะไม่

บทที่ 234 มาช้าไปหนึ่งก้าว (5)

เขตแม่พ้าย ห่างจากใจกลางเมือง ถ้าขับด้วยความเร็วปกติต้องใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง

แต่พันเดชใช้เวลาเพียง20นาทีเท่านั้น

จิดาภานั่งอยู่ข้างๆ อย่างสงบ น่าแปลกใจ ถึงพันเดชจะขับรถด้วยความเร็วที่สูงมาก แต่เธอกลับไม่กังวลและกลัวเลย

เมื่อเทียบกับเรื่องที่เพ