บทที่ 230

มาช้าไปหนึ่งก้าว (1)

การที่เขาเข้ามาใกล้เธอ มันทำให้จิดาภารู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

ความรู้สึกที่น่ารังเกียจ มันทำให้เธอไม่สบายใจ

ในเวลานี้ กษิดิสมองไปที่เธอ ส่วนมือก็จับไปที่กรามของเธอ "จิดาภา เธอโชคดีมาก เธอมีดวงตาคู่หนึ่งที่คล้ายกับเธอคนนั้นมาก ไม่อย่างนั้น นี่คงเป็นวันตายขอ

บทที่ 231

มาช้าไปหนึ่งก้าว (2)

พันเดช

ตามกษิดิสมาจนถึงสถานที่นี้

เมื่อมองไปที่บ้านตรงหน้าเขา เขารู้ว่านี่เป็นเขตพัฒนาใหม่ นักธุรกิจหลายคนให้ความสำคัญกับการพัฒนาที่นี่ และแน่นอนว่าลงทุนไปมากเช่นกัน และแน่นอนว่า รวมถึงเขาด้วย

ไม่คิดเลยว่ากษิดิสจะเป็นหนึ่งในนั้นด้วย

เขานั่ง

บทที่ 232

มาช้าไปหนึ่งก้าว (3)

คนคนนั้นร้องด้วยความเจ็บปวด สุดท้ายทนไม่ไหว เลยเอากุญแจยื่นไปให้พันเดช

เมื่อเห็นกุญแจ พันเดชไม่ลังเลเลย เขาเดินไปเอากุญแจไปเปิดประตู

ที่นี่เป็นบ้านพักส่วนตัว

เพราะกลัวว่าจะมีคนมารู้เข้า กษิดิสเลยไม่ได้ให้คนเยอะๆมาเฝ้า เพราะกลัวว่าจะดึงความสนใจ