บทที่ 210 ไม่ติดค้างอะไรกัน (2)

เห็นพันเดชทำท่าทางไม่พอใจ จิดาภาก็ขมวดคิ้ว อยากจะโต้ตอบกลับไป แต่ว่าก็มีเงาหนึ่งเดินเข้ามาพอดี บทที่เห็นใบหน้านั้น จิดาภารีบจับพันเดชเอาไว้ ใช้ตัวของเขาบังเธอไว้

พันเดชนิ่งไป ได้แต่ขมวดคิ้วมองไปที่คนในอ้อมกอด สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอม นี่คืออะไร? ส่งกอดให้หรอ?

บทที่ 211 ไม่ติดค้างอะไรกัน (3)

จนกระทั่ง พันเดชเอาตัวเองออกมา จิดาภาถึงได้ตอบสนองกลับไป

“คุณ...”

พันเดชกลับดูเท่ขึ้นมา “เมื่อกี๊เห็นคนรู้จัก ยืมหน่อย!”

จิดาภา “...”

เขาตั้งใจอย่างเห็นได้ชัด!

เลียนแบบเธอ!

จิดาภากำหมัด มองไปที่พันเดช แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

บทที่ 212 ไม่เห็นแล้ว (1)

สงชัยกับจิดาภาสองคนยืนอยู่ตรงนั้น พูดไปยิ้มไป โดยเฉพาะตอนเต้นรำทั้งคู่ดูสนิทสนมกันมาก

เพียงแต่ว่าจิดาภาไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาจับจ้องเธออยู่ เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นบนตัวของเธอ

แววตาที่ดำมืดอยากจะทำให้เธอตาย

พันเดชและตุลยาก็เต้นรำด้วยอยู่เหมือน