บทที่ 20

บทที่20 ข่มขู่สำเร็จ

เขาต้องการอะไรกันแน่ เธอไม่รู้ แต่รู้แค่ว่าคนอย่างเขาไม่ยอมอะไรง่ายๆแน่นอน

“คุณ คุณหมายความว่ายังไง” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตระกุกตระกัก

“หมายความว่าไงหรอ เธอไม่รู้แล้วกล้ามาขอร้องฉันได้ยังไง” เขาถามเอกลับ

เธอพูดไม่ออก

ตอนนี้เขาอยู่เหนือกว่า

บทที่ 21

ตบปากตัวเอง

วันรุ่งขึ้นจิดาภากลับมาทำงานที่บริษัทCAอีกครั้ง

โชคดีที่มีริมเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเธอลาออก ไม่อย่างนั้น เธอคงตบปากตัวเองจริงๆที่ลาออกแล้วยังกลับมาเช่นนี้

และยังโชคดีที่ริมไม่ใช่คนพูดมาก “ท่านประธานให้ความสำคัญกับเธอมากนะ ตั้งใจทำงานล่ะ!” ริมพูดพร้อมยิ้มให้เมื่อ

บทที่ 22

แกะเข้าปากเสือ

จิดาภาอ่านเอกสารที่ได้มาซ้ำหลายรอบ มันไม่ได้อยู่ในขอบเขตงานที่เธอทำ

คิดได้ดังนั้น คิ้วเรียวก็ขมวดขึ้นทันที เห็นชัดๆเลยว่าพันเดชตั้งใจทำเช่นนี้

ตั้งใจแกล้งเธอ

แต่ไม่ว่าอย่างไร เธอก็จะทำต่อไป

กลับก็กลับมาแล้ว ยังไงก็ต้องสำเร็จ ไม่เช่นนั้นไปรยาต้องแย