บทที่ 132

บทที่132 ตามจิดาภา(2)

“ฉัน......” ในระหว่างเวลานั้น พันเดชเองก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดว่าอะไรแล้ว

เดิมที่ถือโทรศัพท์ไว้ ยังลังเลอยู่ว่าจะโทรดีไม่โทรดี ใครจะไปรู้ว่าจะมีเสียงปิดสายเขาก็อดใจไม่ได้ที่จะโทรไปอีกรอบ ใครจะไปรู้ว่าครั้งที่สองจะต่อสายสำเร็จ

“มีธุระอะไรไหม” จิดาภาหยิบโทรศ

บทที่ 133

บทที่133 ตามจิดาภา(3)

ผู้หญิงคนนี้ กล้าที่จะวางสายโทรศัพท์ฉัน!

ไม่ว่าจะผู้หญิงมากมายแค่ไหนก็โกรธไม่ลงที่จะวางสาย แต่ว่าเธอกลับตัดสายทิ้ง!

ถ้าหากว่าเธออยู่ข้างกายเขาหล่ะก็ เขาจะต้องทำให้เธอรู้ว่าเสียใจภายหลัง!!!

จากที่คิด คนที่อยู่ห่างไกลและกำลังอาบน้ำอยู่อย่างจิดาภาก

บทที่ 134

บทที่134 ตามจิดาภา(4)

พอพูดถึงตรงนี้ จิดาภาก็รู้สึกตกใจ

แต่พอคิดหวนกลับ “ประธานพันเดชไม่กลัวว่าฉันจะเปลี่ยนงานหรือ!”

“ถ้าหากว่าเธอทนต่อสิ่งล่อใจไม่ได้ จะช้าเร็วยังไงก็ต้องเปลี่ยนงาน ผมเอาคุณไว้จะมีประโยชน์อะไร” พันเดชพูด

คนที่เขาใช้มักไม่สงสัย คนสงสัยมักไม่ได้ใช้