บทที่ 120 อยากจัดการเธอให้ตาย (5)

ทางด้านของพันเดช

นั่งอยู่ในห้องทำงาน มองโทรศัพท์อย่างใจจดใจจ่อ นิ่งสนิท ตั้งครึ่งค่อนวันแล้ว ก็ไม่มีเสียงอะไรดังขึ้น.

เขาขมวดคิ้ว ข่าวล้วนถูกปล่อยออกไปแล้ว ตอนนี้เธอน่าจะตื่นแล้ว ก็ควรที่จะเห็นข่าว ไม่คาดคิดว่าจะไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรเลย!

ดูผ

บทที่121 อยากทำให้เธอตายไปเลย

จิดาภาก็ไม่บังคับ ยิ้ม ๆ ไป หลังจากร่ำลาก็เดินออกมา

 สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจคือเมื่อเธอไปถึงประตูและกำลังจะเรียกรถ ก็มีรถหน้าตาคุ้นเคยก็เข้ามาใจสายตา

ไม่ผิดแน่ ไม่ใช่คนอื่น นั่นคือพันเดช

เขาขับรถตรงมาที่หน้าของเขา หลังจากนั้นก็ลงมาจากรถ

จิดาภ

บทที่122 ปรึกษาสำเร็จ

“อย่างนั้นหรือ” คนพูดอย่างพันเดชิ้มเยอะที่มุมปาก ค่อยๆ เอนตัวลงช้าๆ คล้ายกับนกท่กำลังจ้องมองและจะจิกกินเหยื่อบนตัวเธอ “อย่างนั้น เมื่อสามปีก่อนหล่ะ” ก็ปิดบังฉันไว้ ไม่ได้บอกฉันใช่ไหม”

พันเดชพูดกระแทกเป็นคำ ๆ

พอฟังถึงตรงนี้ จิดาภาก็ตัวแข็งทื่อเงยหน้ามองเขา