บทที่ 112 จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน (1)

วันต่อมา

ตั้งแต่เช้า พันเดชไปที่บริษัท

แต่เพิ่งเข้ามาถึงบริษัท ก็ไม่ได้เจอกับคนที่เขาอยากเจอ

มองไปเห็นที่ซึ่งว่างเปล่า เขาขมวดคิ้วขึ้นมา

เกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานที่เกิดขึ้น ไม่มีคนอื่นรู้เลย

“จิดาภาล่ะ?” เขาเอ่ยถาม

ไม่ไกลจากที่ขอ

บทที่ 113 จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน (2)

แต่ว่า เธอรักพันเดชมากเกินไปจริงๆ กลัวเหลือเกินว่าจะเสียเขาไป

ตุลยายืนตรงหน้าพันเดช ความมุ่งมั่นของเขา ทุกอย่างที่เป็นเขา ล้วนบอกเธอหมดแล้ว ว่าสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไป ถูกปฏิเสธแล้ว

ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ถึงแม้ภายในใจจะเจ็บปวดรวดร้าว เธอก็ยังคงรักผู้ชายที่อย

บทที่ 114 จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน (3)

จริงๆเลย เปรมศักดิ์รีบเดินจากข้างในออกมา “จิดาภา เธอกลับมาแล้ว!?”

บทที่เห็นจิดาภา แววตาของเขาเป็นประกาย

“พี่ใหญ่” จิดาภายิ้มร่า เดินขึ้นไปสวมกอดแบบหลวมๆ

“กลับมาก็ดีแล้ว!” เปรมศักดิ์พูด จากนั้นก็ลูบหลังของจิดาภาเบาๆ

จิดาภายิ้มแย้ม “อันนี้นั