บทที่ 102

เจ้าเล่ห์(1)

“เธอพูดมาซิ ฉันควรจะลงโทษเธออย่างไรดี?” อย่างกะทันหัน พันเดชพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่มองไปที่จิดาภา ด้วยท่าทางแบบนั้น คล้ายกับฆาตกรที่กำลังพูดกับเหยื่อ

ทำให้คนกลัวจนขนลุกเกรียว

“พันเดช ฉันยอมรับว่าฉันหลอกคุณ แต่พวกเราหย่ากันแล้วนะ คุณจะลงโทษฉันด้วยเรื่องอะไ

บทที่ 103

เจ้าเล่ห์(3)

สายตาอันแหลมคมใกล้จะชนเข้าแล้ว จิดาภาหลับตาด้วยความกลัว แต่ทันใดนั้นรู้สึกได้ถึงการเลี้ยวอย่างกะทันหัน ร่างของจิดาภาถึงกับเอียงเล็กน้อย

รอจนบทที่เธอลืมตาขึ้นมา ก็มองไม่เห็นรถข้างหน้าแล้ว จิดาภาหันหน้ากลับมา มองไปด้านหลัง มองไม่เห็นรถบรรทุกคันใหญ่นั้นแล้ว

แต่

บทที่ 104

โดนหลอกอีกครั้ง(1)

โยนเธอลงไปบนเตียงสปริง

ประตู ก็โดนเขาเหวี่ยงอย่างแรง

จิดาภามองไปยังพันเดช ขมวดคิ้วย่น ยึดข้อมือที่เจ็บของตนเองไว้ “พันเดช คุณคิดจะทำอะไร?”

“คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า?” จิดาภาเอ่ยปาก ตะโกนด้วยความไม่พอใจ

“ทำอะไร!?” ฟังถึงตรงนี้ พันเดชยิ้มเย็นที่มุ