บทที่ 9 เวยเวยไม่มีแฟนจริงๆหรือ

“เวยเวย?” ขณะที่เป้ยฉ่ายเวยยังนั่งงงๆอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงอันอบอุ่นและคุ้นเคยของผู้ชายดังลอยมา

ขณะที่เธอยังไม่ทันได้เงยหน้าขึ้นไปมอง ก็ได้ยินหนานฉิงเรียกด้วยความตื่นเต้น “พระเจ้า หลี่จื่อเชียน? เธอไม่ได้ย้ายไปอยู่ที่อังกฤษแล้วหรือ ทำไมจู่ๆถึงกลับมาได้ละ?”

บทที่ 10 คุณยอมรับความสัมพันธ์ของพวกเราไหม

/

เสียงถอนหายใจดังขึ้นในระหว่างกลุ่มเพื่อนๆ

“ขอโทษนะ เราขอตัวไปห้องน้ำก่อน” เธอกลัวว่าจะถูกซักไซ้ไล่เลียงต่อ เป้ยฉ่ายเวยจึงหาข้ออ้างเพื่อหลบเลี่ยง

หลังจากเดินผ่านระเบียงไปยังห้องน้ำ เป้ยฉ่ายเวยก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เมื่อเธอก้าวเ

บทที่ 11 มันจะดีไหมถ้าพวกเราจะคบกัน

ต่อมาหนานฉิงบอกอะไรบางอย่างกับเขา แล้วรีบไปเตรียมตัวที่ข้างหลังเวที เพื่อนๆกลุ่มหนึ่งเยาะเย้ยว่า ถ้าไม่ใช่เพราะทนายฉูนั่งอยู่ละก็ พวกเธอไม่มัวมานั่งดูการแสดงของเธออยู่หรอก

เป้ยฉ่ายเวยแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เดิมทีส้มนั้นหวานอยู่แต่พอกินเข้าปากไปกลับเปรี้ยว