บทที่ 7 ทั้งอิจฉาและไม่สบายใจ

เมื่อวานหนานฉิงได้สอบถามจากเพื่อนสมัยเรียน จึงรู้ว่าฉูเจ๋อหยางโสดมาหลายปี เขาเลยยังไม่มีแฟน “เวยเวย เธอรู้หรือเปล่าว่าเร็วๆนี้จะมีงานเลี้ยงฉลองของโรงเรียนน่ะ พวกเราหลายคนต่างสนใจจะมากันด้วยนะ”

“เธอพูดถูก อาเจ๋อ2-3ปีมานี้ยังไม่ได้คบใครเลย นั่นแสดงว่าเขายังชอบ

บทที่ 8 งานเลี้ยงของโรงเรียน

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันขี้ร้อน ฉันให้ความอบอุ่นเธอได้นะ!”

“ไม่เอ๊า”

ขณะที่ทั้งสองถกเถียงกันอยู่บนเตียง โทรศัพท์ที่วางบนโต๊ะข้างเตียงก็สั่นขึ้น เป้ยฉ่ายเวยกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบ แต่หนานฉิงชิงตัดหน้าหยิบได้ก่อน “เอ๊ะ ทำไมเป็นเบอร์แปลกๆล่ะ?”

“คงจะเป็นพวก

บทที่ 9 เวยเวยไม่มีแฟนจริงๆหรือ

“เวยเวย?” ขณะที่เป้ยฉ่ายเวยยังนั่งงงๆอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงอันอบอุ่นและคุ้นเคยของผู้ชายดังลอยมา

ขณะที่เธอยังไม่ทันได้เงยหน้าขึ้นไปมอง ก็ได้ยินหนานฉิงเรียกด้วยความตื่นเต้น “พระเจ้า หลี่จื่อเชียน? เธอไม่ได้ย้ายไปอยู่ที่อังกฤษแล้วหรือ ทำไมจู่ๆถึงกลับมาได้ละ?”