บทที่ 64

บทที่64 กู้ภัย

ไม่มีใครควบคุมตัวเป้ยฉ่ายเวยแล้ว เธออ่อนระทวยพับไปด้านหลัง เธอล้มลงบนหน้าอกแผ่นใหญ่ “ดื่มไม่เป็นวันหลังก็อย่าดื่ม”

“คุณคือใคร คุ้นหน้ามาก หน้าตาเหมือนเด็กบ้านนอก” ด้วยดวงตาที่พร่ามัวของเป้ยฉ่ายเวยเธอสังเกตเห็นส่วนหน้าผากที่โหนกขึ้นมา

หล่อ แต่ก็เย็นชา

ชา

บทที่ 65

บทที่65 แกะกระดุมให้เธอ

“ฉันรู้ ฉันรู้สิ”

เป้ยฉ่ายเวยพยักหน้าให้ฉูเจ๋อหยาง เลียนแบบโทนเสียงของเขาและพูดออกมาทีละคำ “ฉัน กำลัง แกะ กระดุม ให้ คุณ อยู่ ไง”

นิ้วขาวยาวเรียวเหมือนต้นหอมชี้ไปบนหน้าอกอันแข็งแกร่งทรงพลังของเขา ปลายนิ้วของเธอลูบไล้ไปบนอกของเขาเบาๆ ไม่รู้ตั้งใจหรือไ

บทที่ 66

บทที่66 พี่ชายน้อยหล่อมาก คืนละเท่าไหร่

เป้ยฉ่ายเวยหัวร่อต่อกระซิกมือทั้งสองข้างของเธอพันรอบคอเขา “คิคิ คุณรู้ไหม ฉันเกลียดท่าทางเจ้าเล่ห์ของคุณ”

หญิงสาวเจ้าของนัยน์ตาซึ่งเหมือนระลอกคลื่นของน้ำในฤดูใบไม้ร่วงมองจ้องเข้าไปในดวงตาเขา

จิตใจฉูเจ๋อหยางระส่ำระสาย เขาดึงแขนของเธอแน