บทที่62 สายรุ้งเจ็ดสี

เสียงอึดทึกจนแก้วหูชา แสงดิสโก้ห้าหกสีส่องอยู่ทั่วเรือนร่างผู้คน ช่างสะท้อนบรรยากาศของสังคมอันเสื่อมโทรม

ชายหญิงหลั่งฟีโรโมน พาบรรยากาศไปสู่จุดสูงสุด

มีคนไม่น้อยหันมาชายตามองทางพวกเธอ ส่วนใหญ่แล้วก็ไม่มีใครสนใจอะไรปล่อยสายตามองผ่านไป

ซือซือกันเป้ยฉ่ายเวยออ

บทที่63 เรียกผู้ช่วยมาทั้งฝูง

ชายคนนั้นปีนขึ้นจากพื้นด้วยความโกรธ หัวเข่าเขาปวดอย่างมาก ยิ่งได้รับความอัปยศ เขาจ้องไปที่ดวงตาทั้งคู่ของซือซือราวกับจะกัดกินเนื้อของเธอ “ได้ อยากลองดีก็รออยู่ที่นี่”

ซือซือยื่นนิ้วออกมาให้ชายคนนั้นและส่ายหน้า “ไม่ ไม่ แกพูดผิดแล้ว พวกเราไม่ได้ลองดี แม่แกสิลอง

บทที่64 กู้ภัย

ไม่มีใครควบคุมตัวเป้ยฉ่ายเวยแล้ว เธออ่อนระทวยพับไปด้านหลัง เธอล้มลงบนหน้าอกแผ่นใหญ่ “ดื่มไม่เป็นวันหลังก็อย่าดื่ม”

“คุณคือใคร คุ้นหน้ามาก หน้าตาเหมือนเด็กบ้านนอก” ด้วยดวงตาที่พร่ามัวของเป้ยฉ่ายเวยเธอสังเกตเห็นส่วนหน้าผากที่โหนกขึ้นมา

หล่อ แต่ก็เย็นชา

ชายคนนั้นเหล