บทที่ 58

ฉูเจ๋อหยางจะหมั้น

“เวยเวย ขอแค่เธอไม่ปฏิเสธในสิ่งที่ฉันร้องขอ ฉันเชื่อว่าคนที่อยู่เคียงข้างเธอจะเป็นฉันแน่นอน” หลี่จื่อเชียนพูดอย่างไม่ท้อถอย

เป้ยฉ่ายเวยเห็นว่าหลี่จื่อเชียนพูดขนาดนี้แล้ว จึงตอบตกลงไป นึกถึงสิ่งที่เคยพูดไว้ สายตารุ่ยรุ่ย เธอไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองคนเดียว จ

บทที่ 59

ร้อนอบ

ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะวันนี้แดดร้อนมากหรือเปล่า เป้ยฉ่ายเวยยืนอยู่ข้างนอกไม่กี่นาที ก็รู้สึกเหมือนเวียนหัวมาก แม้กระทั่งค่ะเพราะรู้สึกอ่อนแรง

ยิ่งเดินไปข้างหน้า สีหน้าก็ยิ่งซีด เหงื่อบนหน้าผากก็ไหลลงมาเป็นเม็ดใหญ่ ตรงหน้ามืดมัวไปหมด

ทำไงดีเธอปวดหัวมาก

ทันใดนั้นร

บทที่ 60

สาวๆ จะออกไปเที่ยว

“แกอย่ามา พูดเร็วๆ” ถึงปากอวี๋ซือซือจะพูดแบบนี้ แต่หน้าของเธอก็เริ่มอ่อนลงไม่น้อย

แต่เด็กก็รู้แล้วว่าเวยเวยไม่ใช่เด็กผู้หญิงขี้ร้องไห้แต่เธอสงบ ตอนนั้นถึงแม้ว่าเธอจะเฮฮามาก แต่ในใจก็อิจฉาเวยเวยเล็กน้อย

ต่อมาหลังจากวันเวลาที่เคยผ่านกันมา ไม่มีเลยอะไรสงบ น