บทที่ 53 คนรู้จักจากกันกลับมาพูดคุยกัน

เป้ยฉ่ายเวยวิ่งออกมาจากห้องอาหารอย่างเร็ว ออกมาจากตึกใหญ่ หาที่พักแล้วนั่งลงไป เหมือนกับหอบสติไม่อยู่กับที่

ที่จริงเป็นเพราะว่าหลี่จื่อเชียนจอเธออย่างงานอย่างไม่ซุกไม่เสียง

เธอยากที่จะเข้าใจการกระทำของหลี่จื้อเชียน ถึงแม้ดูแล้วว่าเธอสองคนจะเป็นแ

บทที่ 54 อย่าบอกนะว่าเธอจะลงทะเลาะ

“แกหาที่ตายเอง ตอนนั้นให้แก่...... ไม่ว่ายังไงรุ่ยรุ่ยก็เป็นลูกชายของไอ้ห่วยแตกนั้นเขาควรที่จะรับผิดชอบในฐานะพ่อไม่ใช่หรอ?” อวี๋ซือซือพูดอย่างโมโหแต่ทำอะไรไม่ได้

แต่ไม่ใช่ว่าให้เพื่อนไม่เอาลูก แค่ว่าหัวใจรุ่ยรุ่ยตอนนี้มีปัญหา จากกำลังของเวยเวยแล้วจ่ายค่าร

บทที่ 55 โดนทำร้าย

“ซือซือ ถ้าหากให้แกปล่อยฉีตงไปได้มั้ย!”

แค่คำเดียวของเป้ยฉ่ายเวยแต่ทำให้อวี๋ซือซือถึงกับพูดอะไรไม่ออกเลย เลยจะปล่อย “ผู้ชายเห็นแก่ตัว” นั้นได้มั้ย? แน่นอนว่าไม่ได้ “ฉันจะฆ่ามัน ให้หมากิน”

“......”เป้ยฉ่ายเวยใจหายแทนถังฉีตงในใจ

”พอแล้ว อย่าพูดเรื่องเศร้าเลย”