บทที่ 504

การทำข้อตกลง

เหมือนว่าเมื่อพร่ำเพรื่อกี่รอบจะทำให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลง

แต่ทุกสิ่งถูกสร้างจากภายในใจ หลังจากเห็นคนสองคนกำลังโอบกอดกันในที่ลับของทางเดินสวน ทำให้ทรุดตัวลง

แม้ว่าหูของเธอจะไม่ได้ยินเสียงที่กำลังคุยกัน

แต่เหลือเพียงสีแดงช้าๆ

กุหลาบนั้นแพรวพราว ที

บทที่ 505

ขอแสดงความยินดี

เป้ยฉายเวยนิ่งชะงักไปกับคำพูดของเขา

ริมฝีปากสั่นเล็กน้อย ขณะนั้น ก็พูดอย่างน่าเบื่อเล็กน้อย: “คุณต้องการให้ฉันทำอะไร?”

เสิ่นลั่งมุมปากยิ้มขึ้นมาแปลกๆ: “ง่ายมาก ตราบใดที่...”

เสิ่นลั่งจากไปแล้ว ไม่รู้ว่าไปเมื่อไหร่

เป้ยฉายเวยเอนกายลงเก้าอี้ นวดห

บทที่ 506

เข้าพักในบ้านเก่า

เป้ยฉายเวยมองลุงเห้อด้วยความลำบากใจ คุณนายฉูพูดก่อน: “คุณท่านหาอาเจ๋อมีธุระอะไรเหรอ?”

“คุณนายครับ คุณท่านดีใจมากที่ได้ข่าวว่าคุณเป้ยตั้งครรภ์”

นึกถึงว่าอาเจ๋อกับครอบครัวไม่สะดวกหากพักที่นี่ ดังนั้นให้ผมมารับพวกเขาไปพักที่บ้านเก่าครับ ไม่ว่าจะเป็นคุณชายรอง