บทที่50 คนสองคนที่กอดกัน

“เวยเวยฉันไม่คุยกับเธอแล้วอาเจ๋อมาหาฉันแล้ว” หนานฉิงพูดขึ้นมาอย่างรีบร้อน

เป้ยฉ่ายเวยในใจขมแล้วพูดขึ้นเบาๆว่า “อิ่มงั้นเธอรีบไปเถอะ”

หลังจากที่หนานฉิงวางสายเธอได้ยินเสียงผู้ชายเย็นชาคนนึงผ่านเข้ามา

——หนานฉิงฉันพาเธอออกไปกินข้าว

บทที่หลี่จื่อเชียนเ

บทที่ 51 มาผิดเวลา

เพราะการปรากฏตัวของพวกเขา เป้ยฉ่ายเวยเลยเอาเล็บสอดเข้าไปในมือ ยิ้มแล้วพูด “หนานฉิง พวกเธอมาทำอะไรกัน”

“ไอหย๊า ฉันไม่วางใจเธอ ก็เลยเรียกอาเจ๋อมาดูเธอ ดูสิฉันดีกับเธอมากแค่ไหนแต่ว่าดูเหมือนจะมาผิดเวลา“

หนานฉิงหันหน้าไปหาผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ “ เธอว่าใช่หรือเปล่า อาเจ

บทที่ 52 ขอแต่งงาน

ในยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟสวยๆ เมืองจิ่นอันที่หรูหราเปลี่ยนไปอีกด้าน

เป้ยฉ่ายเวยใส่ชุดธรรมดาแล้วตามหลี่จื่อเชียนจนถึงหน้าตึกใหญ่ เธอมีความรู้สึกอย่างแรงที่อยากจะหันหลังหนีไป

นอกจากตี้หาว ร้านอาหารโรงแรมที่แพงที่สุดในเมืองจิ่นอัน - ไหเฉียนวาน

แค่อาหารเรียกน