บทที่ 495 คนจากเมืองหลวงมา

รุ่ยรุ่ยที่ทำหน้าจาน่าสงสารมองไปทางฉูเจ๋อหยาง: “พ่อครับ ……”

เป้ยฉ่ายเวยใช้หางตามอง จ้องฉูเจ๋อหยางไว้ ดูว่าเขาจะพูดอย่างไร

ฉูเจ๋อหยางก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเเรงกดดันเยอะมาก

สุดท้ายก็หันไป อุ้มรุ่ยรุ่ยขึ้น: “รุ่ยรุ่ย ลูกดูสิเเม่ใจไม่กล้า ไม่กล้าเล่น

บทที่ 496 การออกเดินทางใหม่

วันถัดมา เป้ยฉ่ายเวยตื่นมาทำอาหารเช้าให้รุ่ยรุ่ยตั้งเเต่เช้า นี่คือสิ่งที่รุ่ยรุ่ยขอไว้เมื่อคืน

เป้ยฉ่ายเวยที่ตีไข่ทอดไจ่อย่างชำนาญ กลิ่นออกลอยออกจากห้องครัว ดึงดูดคนหิวตั้งเเต่เช้า

ล้างเลม่อนเเละปลไม้เสร็จ ก็หันกลับมาจะปั่นน้ำผลไม้ เป้ยฉ่ายเวยก็สตั้นไป