บทที่ 490 สุขสันต์วันหมั้น

จากการเงียบของเขาเป้ยฉ่ายเวยฉลาดพอจะดูออกว่าเขากำลังภูมิใจ！

คุณท่านหลี่ออกมาต้อนรับแขกด้วยใบหน้าระรื่น

แม้ว่าครั้งนี้จะเป็นเพราะคำพูดของหลี่จื่อเชียน งานหมั้นเลยไม่ได้จัดแบบเอิกเกริก ซึ่งต้องจัดงานภายในโรงแรมตามใจหลี่จื่อเชียน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังสั

บทที่ 491 ไม่รักตัวเอง

คำพูดของเป้ยฉ่ายเวยคือคำพูดสุดท้ายก็ทับหญ้าต้นสุดท้ายของอูฐ หลี่จื่อเชียนก็ดูซึมลง ต้องทนดูให้ฉูเจ๋อหยางเอาตัวเธอไป เหมือนไฟในใจมันดับลง

ฉูเจ๋อหยางโอบเป้ยฉ่ายเวยออกไปเหมือนรอบข้างไม่มีคน คนที่ออกจากงานเลี้ยงทั้งที่งานยังไม่ได้เริ่มก็ทำให้ดึงดูดคนไม่น้อย

ในทันท

บทที่ 492 กลับไปไม่ได้เเล้ว

ฉูเจ๋อหยางตัดสินใจรีบจัดการเรื่องทางนี้ให้เสร็จเเล้วพาเป้ยฉ่ายเวยเเละรุ่ยรุ่ยกลับบ้าน เช่นนั้นก็คงไม่ได้ง่ายอย่างที่พูด

เรื่องที่หนานเทียนกยางดึงม้าไว้ก็เป็นเรื่องใหญ่เรื่องนึง เป็นที่เลื่องลือกันในเมืองจิ่งอันหลายวัน

ฉูเจ๋อหยางอยากจะทำจับเสิ่นเย่าได้เร