บทที่ 462

บทที่462 ไม่ต้องกลัวผมอยู่นี่

เป้ยฉ่ายเวยหูดับราวกับว่าไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น แขนขากวัดแกว่ง เสียงกรีดร้องคมชัด เต็มไปด้วยความหวาดผวา

ราวกับว่าทำอย่างที่ว่ามาทั้งหมดแล้วจะทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น

ขาหนึ่งเตะไปที่ชายร่างสูงคนนั้น เฮียเกานั่นก็หน้าดำไป “คนสวย ในเมื่อพูดด

บทที่ 463

บทที่463 อุ้มใครอยู่

ฉูเจ๋อหยางคนนี้ ชื่อเสียงไม่ได้หยุดอยู่แค่โลกของทนายความเท่านั้น ก่อนหน้านี้เนื่องด้วยความสัมพันธ์ที่ออกมากับหนานฉิง เลยทำให้เขาเป็นที่รู้จักในหมู่สังคมชนชั้นสูง เสี่ยวหย่าเองก็เคยเห็นเขาในงานเลี้ยงไหนสักงานหนึ่ง

ก่อนนี้แค่อยากรู้ว่าใครกันมากันเป็นขบวนซะใหญ

บทที่ 464

บทที่464 ใครกันที่เห็นแก่ตัว

เป้ยฉ่ายเวยจ้องกลับไป ราวกับว่าได้รับพลังกล้าหาญจากลูกชาย เธอไม่รู้สึกเกรงกลัวเลยสักนิด

“เห็นกล้าแบบนี้ก็ดี” ฉูเจ๋อหยางหัวเราะเบาๆ มือก็เอื้อมออกไปลูบหัวเป้ยฉ่ายเวยเหมือนกับที่ทำกับรุ่ยรุ่ย

เป้ยฉ่ายเวยหน้าร้อนผ่าว

อยู่ๆรุ่ยรุ่ยก็วิ่งไป