บทที่458 ไม่เจอกันเสียนาน

ประตูลับถูกเปิดออก ด้านหลังประตูซึ่งไม่มีอะไรสะดุดตา มันเป็นกลับเป็นออฟฟิตที่ประดับตกแต่งอย่างงดงาม

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เสิ่นลังก็นั่งเอนหลังลงไปอีกเล็กน้อย

ลิ่วเอ่อร์เปลี่ยนจากอ่อนโยนต่อหน้าหนานฉิงและหนานเทียนหยาง สายตาถมึงทึงจับจ้องไปที่เสิ่นลั่ง “

บทที่459 แผนการล้มเหลว

ขณะที่ขึ้นลิฟต์ หลี่จื่อเชียนถาม “คนพวกนี้อาจจะทำให้คุณรำคาญใจบ้าง อย่าไปสนใจพวกเขาเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลินวี่”

เป้ยฉ่ายเวยยิ้มแห้งๆ “หลินวี่รึ คุณบอกว่าเธอเป็นรุ่นพี่คุณไม่ใช่เหรอ”

หลี่จื่อเชียนเคยบอกกับเธอเช่นนั้นในยามปกติ

“อื้อ ไม่เป็นไรหรอก คุณเป็

บทที่460 มะเร็งสมอง

ทั้งสองสบตากัน จนในที่สุดเป้ยฉ่ายเวยก็ออกปาก “รับเถอะ อาจจะมีเรื่องอะไรสำคัญก็ได้”

สายตาหลี่จื่อเชียนเจ็บแปลบ

เขากลัวว่าจะมีเรื่องด่วนอะไร ทำให้การจดทะเบียนวันนี้ต้องเลื่อนออกไป

ในที่สุด เขาก็ต้องรับสายอยู่ดี น้ำเสียงนั้นตึงเครียด

“ฮัลโหล” เสียงของ