บทที่ 437 พอดีว่าเป็นผู้ชาย

คำพูดของฉูเจ๋อหยางทำให้ใบหน้าของเป้ยฉ่ายเวยแดงซ่าน เธอถลึงตาใส่เขาอย่างโมโห “คุณนั่นแหละที่คิดเรื่องอย่างอื่น！ฉูเจ๋อหยาง อย่าให้ฉันต้องลงไม้ลงมือกับคุณนะ！”

“เอาเลยสิกำลังอยากอยู่พอดีเลย และผมก็หวังว่า คุณจะใช้ทั้งมือทั้งเท้าไปพร้อมๆกันนะ” ฉูเจ๋อหยางหัวเราะหึๆ

บทที่ 438 ว่าที่ภรรยา

ตอนที่เจ๋อหยางเดินเช็ดผมผ่านห้องรับแขก เสียงโทรศัพท์ที่สั่นครืดๆอยู่บนโซฟา ก็ดังรบกวนประสาทสัมผัสทั้งห้าได้เป็นอย่างดี

ฉูเจ๋อหยางเดินขมวดคิ้วไปเข้าไปหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วก็มองสิ่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ เป็นชื่อของหลี่จื่อเชียนที่โผล่พรวดขึ้นมา

ฉูเจ๋อหยาง