บทที่420 รักๆใคร่ๆ

ถึงแม้หลี่จื่อเชียนจะขับรถอยู่ แต่ความสนใจของเขาก็พุ่งมาอยู่ที่เป้ยฉ่ายเวยตลอด เมื่อเห็นว่าเธอทำท่าเหมือนมีอะไรจะพูด เขาก็อดกลั้นหัวเราะไม่ได้ “มีเรื่องอะไรอยากให้ผมตอบรึเปล่า ยินดีให้บริการครับ”

เขาพูดจาล้อเล่นให้เธอผ่อนคลาย แต่สุดท้ายแล้วเป้ยฉ่ายเวยก็ยังไม่รู้จะพูดว่า

บทที่ 421 ให้เวลาฉันหน่อย

“ขอโทษ ผมรู้สึกตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่” หลี่จื่อเชียนนวดหว่างคิ้วเบาๆ อดไม่ได้ที่จะให้บรรยายผ่านพ้นไป สายตาที่จริงใจมองไปที่เป้ยฉ่ายเวย

ความสัมพันธ์พื้นฐานของทั้งสองยังไม่มั่นคง พูดความจริงตอนนี้ก็คือท่าทางรีบร้อนของเขา เขาไม่ควรทำตัววุ่นวายในตอนที่เธอกำลั

บทที่422 เสืองีบหลับแล้ว

เฉียวเจิ้นหลีเป็นทุกข์กังวลใจ เสือยังมีตอนงีบหลับ เขาไม่ได้รีบร้อนแล้วเหรอ?

เวลาสามวันนั้นไม่นาน ถ้าเกิดข้อผิดพลาดขึ้นมา ไอ้ฉูเจ๋อหยางนั้นไอ้คนไม่เห็นแก่หน้าใครทั้งนั้น ไม่ใช่จะโยนเขาออกมาเหรอ!

แต่ว่าถ้ามีวิธีการที่ดีก็ทำได้แล้ว

“ฉันให้คนสนิทเฝ้าติดตามดู