บทที่412 ความพ่ายแพ้ครั้งแรก

เป้ยฉ่ายเวยออกมาแล้ว แต่เธอกลับไปไม่ได้ตรงไปขึ้นรถตามที่เขาคาดไว้ แต่เธอกลับตรงไปยังรถที่เธอขับมาเอง นั่นทำให้ดวงตาฉูเจ๋อหยางยิ่งถลำลึกลงไป

ฉูเจ๋อหยางคำรามเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะลงจากรถ

เมื่อร่างสูงใหญ่นั้นเข้าไปนั่งที่นั่งข้างคนขับ เป้ยฉ่ายเวยถึงได้รู้ตัว

บทที่413 จะแต่งงานกับฉันรึ

เป้ยฉ่ายเวยแสยะยิ้ม “ไม่แต่งกับหนานฉิง ถ้าอย่างนั้นจะแต่งงานกับฉันรึ”

ฉูเจ๋อหยางหรี่ตาลงไม่พูดอะไร แต่ว่านัยน์ตานั้นเก็บซ่อนเอาไว้ทำเอาเป้ยฉ่ายเวยใจคอไม่ดี

“ฉูเจ๋อหยาง ที่แท้คุณก็คิดจะแต่งงานมีลูก แล้วหลังจากนั้นจะให้เอารุ่ยรุ่ยไว้ที่ไหน ให้เขากลายเป็นลูก

บทที่414 ละครของผู้หญิงสามคน

ถังฉีตงนั่งดูอยู่ในรถด้วยความสนอกสนใจกับความยุ่งเหยิงวุ่นวายของบ้านฉู เขาจึงไม่ได้โมโหกวนใจอีกต่อไป

ตาเจี่ยงรองพูดตามขึ้นมาว่า “หนานฉิงนั่นอึดถึกทนจริงๆ สมกับเป็นลูกสาวของหนานเทียนหยาง เปลี่ยนหน้าได้เป็นว่าเล่น เล่าเอาอาซ้อโมโหจนพูดไม่ออก คนทางบ้านคุณก็ไม่เบา