บทที่406 ปล่อยเธอไป

ฉูเจ๋อหยางไม่ได้พูดอะไร ได้ยินแต่อวี๋ซือซือโห่ร้องเสียงดัง “ฟังความข้างเดียวอย่างนั้นรึ อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อกับเจ๊หน่อยเลย ต่อให้เธอจะคิดว่าเป็นการฟังความข้างเดียว ถ้างั้นเราก็ลองเอาวิดีโอออกมาดูก็แล้วกัน ว่าใครกันแน่ที่มันโกหก หนานฉิง ฉันว่าเธอไม่เห็นโลงศพคงไม่หลั่งน้ำตาหรอกน

บทที่407 คุณเป็นหมารึยังไง

“ซือซือ!” เป้ยฉ่ายเวยตะโกนเบิกตาโตพร้อมจะวิ่งไปช่วย

ทันใดนั้นก็มีแขนอันแข็งแกร่งพุ่งมาล็อกเอวเธอไว้

ชั่วหันหลังกลับ นัยน์ตาชายคนนั้นก็พลันดำมืดมิด ด้วยหมอกหนาอันมืดมิดทำให้ไม่มีใครสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในใจได้อย่างชัดเจน

สีหน้าเป้ยฉ่ายเวยเต็ม

บทที่408 เกมส์ทายคำ

หลังจากที่หนานฉิงออกไปจากคฤหาสน์ เธอไม่ได้มีความสุขอย่างที่เป้ยฉ่ายเวยและอวี๋ซือซือคิด

เมื่อกลับถึงรถ สีหน้าเธอก็สลดลง

เธอไม่ได้โง่ ทำไมเธอจะไม่รู้สึกว่ายิ่งนานวันน้ำเสียงของฉูเจ๋อหยางยิ่งเย็นชาต่อเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เธอจะไม่รู้ได้ยังไงว่าท่าทีของเขาที่มีต่อเธอนั้