บทที่ 382 พ่อตาราคาต่ำ

บนรถที่กำลังมุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจ เฉียวเจิ้นหลีเดือดจนเส้นเลือดนูนขึ้นมา หน้าตาก็ดูบูดบึ้ง

เจี่ยงเสี่ยวเล่อที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับเห็นแบบนี้ก็ไม่ล้อเล่นเหมือนกัน

“นายคิดว่าถ้าอาเจ๋อรู้จะโกรธนายมากไหม?” เจี่ยงเสี่ยวเล่อจิ๊ปากพูดออกมา

เฉียวเจิ้น

บทที่ 383 ก็แค่พ่อเลี้ยง

“ฉูเจ๋อหยาง!” เป้ยฉ่ายเวยถลึงตาใส่ บ่งบอกให้เขาหยุดพูดได้แล้ว

หลี่จื่อเชียนดีกับเธอขนาดนี้ ถึงแม้เธอและเขาจะไม่ได้คบกัน แต่คนที่เธอจะไม่ยอมทำให้ต้องเจ็บปวดอีก ก็คือเขา

ฉูเจ๋อหยางแกล้งทำเป็นฟังไม่เข้าใจ แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “หรือว่าผมพูดอะไรผิดไปงั้นหรอ? คุ

บทที่ 384 ยอมหรอ

“คุณแม่ ผมยังไม่อยากนอนเลย ผมอยากดูทีวี” เมื่อรุ่ยรุ่ยเห็นเป้ยฉ่ายเวยจัดท่าทางให้เขานอน ก็รีบยื่นมือออกไปดึงชายเสื้อเธอเอาไว้

ถ้าเขาหลับแม่ก็จะไม่อยู่ด้วย เขาชอบความรู้สึกที่มีแม่อยู่ในห้องด้วยมากกว่า

เป้ยฉ่ายเวยอ่านความคิดของลูกออก ลูบหัวเล็กๆของลูก แล้วให้สั