บทที่379 โกยซีหมี่

สายตาฉูเจ๋อหยางผสมปนเป มองเธอเหมือนจะยิ้มเหมือนจะไม่ยิ้ม ความหมายในดวงนั้นทำเอาเป้ยฉ่ายเวยอยากมุดหนีไป

“ได้”

ฉูเจ๋อหยางเบาเสียง

เป้ยฉ่ายเวยงง “ว่าไงนะ”

“ผมตกลงยอมให้คุณออกไปซื้ออาหารเช้าไง ผมเอาโกยซีหมี่กุ้งที่หนึ่ง ขอบคุณ” ฉูเจ๋อหยางทำท่าทำทาง หมุน

บทที่380 ผมรักคุณขนาดนั้น

ฉูเจ๋อหยางพอได้ยินดังนั้นสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องก็ดับวูบหายไป

“เอาล่ะ เธอล่ะคุณอุตส่าห์ลากเท้าเจ็บๆไปซื้อโกยซีหมี่ ฉันจะไม่ถือคนบางคนแล้วกัน เพื่อความสุขของเธอ ฉันกินขนมปังกับน้ำเต้าหู้นั่นก็ไม่เลวเหมือนกัน” อวี๋ซือซือคงไม่ยอมให้เธอปลงสังขารลงไปซื้อโกยซีหมี่ให้ใหม

บทที่ 381 ฉันไม่อยากเลิก

ใบหน้าของหนานฉิงปรากฏสีหน้าเศร้าสร้อย สร้างภาพให้ตัวเองดูเป็นคนที่ต้องจำยอมกล้ำกลืนความไม่เป็นธรรมเอาไว้เพื่อรักษาหน้าทุกฝ่าย

และยังแอบกล่าวโทษเป็นนัยๆว่า

คนที่ยังไปมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับผู้หญิงคนอื่นทั้งๆที่มีแฟนแล้วก็คือเขาต่างหาก

ฉูเจ๋อ