บทที่ 358 เราเลิกกันเถอะ

แต่ว่าเสี่ยวหย่าไม่ได้คิดเช่นนั้น เธอชอบหลี่จื่อเชียนมาตั้งแต่เด็ก ความปรารถนาของเธอก็คือเมื่อโตเป็นสาวแล้วจะได้แต่งงานเป็นภรรยาของหลี่จื่อเชียน ตอนนี้โอกาสนี้มาถึงตรงหน้าแล้ว เธอจะพลาดไม่ได้เป็นอันขาด

อีกอย่างคุณน้าเฮ่อก็กำชับว่า ให้เธอคอยดูแลพี่เชียนให้ดี อย่าให้เ

บทที่ 359 ช่างมีความสุข

หนานฉิงคิดว่าเมื่อฉูเจ๋อหยางได้ฟังข้อเสนอของเธอแล้วเขาจะรู้สึกสงสารเธอบ้าง ไม่คิดว่าเขาไม่เพียงแต่ไม่ได้สงสารเธอเท่านั้น แต่ยังเตือนแกมข่มขู่เธออีกด้วย ลูกชายของเขาใครก็แตะต้องไม่ได้ใช่ไหม

แต่เธอไม่เพียงแต่แตะต้องไปแล้ว ยังเล่นเอาเขาเกือบตาย

ดวงตาอันสวยงามของหน

บทที่ 360 เร็วเกินไปไหม

ฉูเจ๋อหยางยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นผมเลี้ยงข้าวคุณ สนใจไหมล่ะ”

เป้ยฉ่ายเวยลูบศีรษะน้อยๆของรุ่ยรุ่ย “ยังไงก็ต้องทาน มีคนเลี้ยงทำไมจะไม่เอา คุณจะเลี้ยงอะไรพวกเราล่ะ”

ตอนนี้รุ่ยรุ่ยกระพริบตาโต เจาจ้องมองพ่อกับแม่ต่อปากต่อคำกันอย่างดุเดือด ก่อนจะคร่ำครวญออกมา “ผมไม่อยากเป