บทที่ 280 หนีตามกันแน่ๆ

‘ซ่า’น้ำถูกเทลงบนหัวของเด็กสาว

แก้วในมือของหนานฉิงถูกปล่อยลงกระแทกพื้น แก้วน้ำใบใสแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ สีหน้าของเธอไม่เปลี่ยน โทนเสียงราบเรียบพูดขึ้นว่า “เก็บขึ้นมา”

บรรยากาศตึงเครียดเริ่มก่อตัวขึ้นมา

คนอื่นๆก้มหน้าลงไม่กล้าปริปากพูด แอบเหงื่อซึมแทนเด็กส

บทที่ 281 เบี่ยงเบนความสนใจ

“ใช่สิ เขารู้แล้ว” เป้ยฉ่ายเวยไม่รู้ว่าตอนนี้รู้สึกเช่นไร แค่รู้แต่ว่าไม่สบายใจ เหมือนมีน้ำมะนาวมาราดรดที่หัวใจ เจ็บจี๊ดจนหดเล็กลง

อวี๋ซือซือฟังไม่ออกว่าโทนเสียงของเป้ยฉ่ายเวยเปลี่ยนไป เธอยังคงพร่ำเพ้อพรรณนา “เธอไม่รู้อะไร ตอนที่ฉูเจ๋อหยางมาหาฉันเขาน่ากลัวแค่ไหน

บทที่ 282 นี่คือที่อยู่ของเธอ

“เป็นอะไร มองอย่างกับผมเป็นหน่วยกู้ภัยอย่างนั้น” ถังฉีตงถาม

หลินไห่ปาดเหงื่อบนหน้าผากพร้อมกับพูดพร้อมรอยยิ้มอันขมขื่น “เรื่องมันยาว ไม่รู้ว่าช่วงนี้ทนายฉูของเราร่างกายไม่สบายตรงไหนรึเปล่า ทำเอาพวกเราพากันเป็นห่วง เลยอยากจะให้พี่ช่วยถามดูให้หน่อยครับ”

เขาท