บทที่ 259

ได้ยินมาว่ายานี้มันแรง

ฉูเจ๋อหยางยกมือขึ้นไปเปิดเปลือกตาของเป้ยฉ่ายเวยขึ้น ก็พบว่ามีเลือดมาคั่งในตาของเธอจนแดงก่ำ จากนั้นก็เคลื่อนนิ้วมือไปยังหลอดเลือดตรงลำคอของเธอ

——ตึกๆๆ เสียงชีพจรเต้นเร็วมาก

ยานี้คงแรงมากจริงๆ ถ้าปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไป และไม่ฉีดยาตามแพทย์สั่งให้เ

บทที่ 260

ความบ้าคลั่งที่หยุดไม่ได้

ทั้งร่างเป้ยฉ่ายเวยใกล้แตกสลายเพราะฉูเจ๋อหยางเข้าเต็มที ร่างกายร้อนผ่าวทั้งยังทรมาน เธอต้องการมันจนจะตายแล้ว

เธอแกล้งทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว หอบหายใจแรงๆกัดฟันถามออกมาเสียงต่ำ “ไอ้บ้า จะเอาไม่เอา ถ้าไม่เอาจะเรียกคนอื่น”

เธอทนความทรมานแสนโหดร้ายนี

บทที่ 261

ฟันต่อฟัน

ไม่รู้ว่าไอ้เวรนั่นใส่ยาลงไปในแก้วเยอะแค่ไหน ตั้งนานแล้วฤทธิ์ยาก็ยังไม่อ่อนลงเลย

ดวงตาของฉูเจ๋อหยางก็แทบจะแดงแล้ว เขายังไปต่อได้ แต่ร่างกายของเธอคงรับไม่ไหวแล้ว ถึงตอนนี้จะมีฤทธิ์ยาคอยหนุนอยู่ แต่พอพรุ่งนี้ เธอคงเจ็บหนักเอาการแน่ๆ

แต่เมื่อมองสีหน้าของเธอที่ถูกฤ