บทที่ 257 ร้องเพลงเสี่ยวป๋ายช่าย

ฉูเจ๋อหยางไม่อยากถือสาคนเมา ตรงเข้าไปดึงเธอที่นั่งอยู่บนพื้นให้ลุกขึ้น จากนั้นก็อุ้มเธอขึ้นพาดบ่าเหมือนแบกกระสอบทราย เม้มริมฝีปากจนเรียบตึง เดินตรงไปที่รถด้วยความเยือกเย็น

พูดกับคนเมาที่ไร้สติให้รู้เรื่อง เขาก็คงบ้าตายไปก่อน

เป้ยฉ่ายเวยที่โดยห้อย

บทที่ 258 เก็บงำอะไรไว้

ยิ่งมองใจของฉูเจ๋อหยางยิ่งโหมกระเพื่อมอย่างช่วยไม่ได้ ตกลงแมวยั่วสวาทตัวนี้ดื่มไปกี่แก้วกัน ในเวลาปกติเธอมักจะต่อต้านรักษาระยะห่างเอาไว้จนทำให้เขาอยากกลั่นแกล้ง แต่พอมาตอนนี้ดื่มเหล้าเมาจนแสดงอาการออดอ้อนออเซาะออกมา มันยิ่งทำให้เขายับยั้งชั่งใจได้ยาก

อยากจูบเธอ อยาก

บทที่ 259 ได้ยินมาว่ายานี้มันแรง

ฉูเจ๋อหยางยกมือขึ้นไปเปิดเปลือกตาของเป้ยฉ่ายเวยขึ้น ก็พบว่ามีเลือดมาคั่งในตาของเธอจนแดงก่ำ จากนั้นก็เคลื่อนนิ้วมือไปยังหลอดเลือดตรงลำคอของเธอ

——ตึกๆๆ เสียงชีพจรเต้นเร็วมาก

ยานี้คงแรงมากจริงๆ ถ้าปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไป และไม่ฉีดยาตามแพทย์สั่งให้เธอ