บทที่235 หน้าไม่อายไม่ใส่เสื้อผ้า

ตอนนั้นเป้ยฉ่ายเวยยังไม่ได้ออกจากโรงพยาบาล เธอกำลังเก็บสัมภาระต่างๆของรุ่ยๆ อวี๋ซือซือไม่ได้ทำอะไรจึงไปอยู่ก่อกวน เธอนั่งดูโทรทัศน์จนเบื่อ ทันใดนั้นแต่ละช่องข่าวก็ออกอากาศ

เธอเพ่งพินิจไปที่หัวข้อข่าวบนจอ ตาเธอเบิกโตราวไข่ห่าน “เวยเวย ดูนี่ มาดูทีวีนี่เร็วเข

บทที่236 รีบ “ความเสี่ยง”

สถานะอวี๋ซือซือตอนนี้ก็คือแฟนเก่าของรุ่ยรุ่ย สายตาเธอส่องประกายไปที่เขา “ที่รัก ที่รักอยากไปเที่ยวไหนจ๊ะ”

“ผมอยากออกไปกับคุณป้าตามลำพังครับ” รุ่ยรุ่ยพูดอย่างเอียงอาย เขากระพริบตาถี่ก่อนที่จะก้มศีรษะลง

อวี๋ซือซือแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เพิ่งจะปฏิเสธเธอไปไม่ใช่

บทที่237 ตาบอด

“ง่ายๆอย่างนี้เลยหรอ” อวี๋ซือซือไม่เชื่อ ถ้าหากว่านัดฉูเจ๋อหยางได้ง่ายขนาดนั้น จะมีข่าวลือได้อย่างไรว่านัดฉูเจ๋อหยางยากยิ่งกว่าปีนขึ้นท้องฟ้า

ตอนนี้ฉูเจ๋อหยางไม่ได้เป็นทนายความกระจอกๆเหมือนเมื่อก่อน ทำไมถึงเนื้อหอมในสายตาคนอื่นกันนัก จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจ ฉูเจ๋อหยางจับ