บทที่ 219

เด็กน้อยผู้มีไอคิวเป็นเลิศ

ตอนนั้นเองที่อวี๋ซือซือตกตะลึงขึ้นมา เด็กน้อยหนูไม่ต้องฉลาดขนาดนี้ก็ได้ไหมลูก เธอรู้สึกว่าไอคิวของเธอคงไม่เท่าเด็กที่ยังอายุไม่ถึงสี่ปีแน่ๆเลย

ช่างเป็นความรู้สึกพ่ายแพ้ที่พูดไม่ออกเสียจริง “หลานรัก มันก็จริงอย่างที่หลานพูด”

ไม่ต้องพูดก็ร

บทที่ 220

ย่ำยีศักดิ์ศรี

เป้ยฉ่ายเวยไม่ทันได้อธิบาย ทำได้แค่ส่งสายตาขอร้องมาที่เธอ

อวี๋ซือซือถอนหายใจอย่างจนใจ โบกมือไล่แล้วพูดว่า “ไปเถอะๆ ฉันจะอยู่นี่กับหลานรักฉันเอง”

“อืม ฝากรุ่ยรุ่ยด้วยนะ” เป้ยฉ้ายเวยหยุดชะงักไป พูดขึ้นเสียงจริงจังว่า “ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด”

ถ

บทที่ 221

บทที่221 ฉูเจ๋อหยางคุณไม่ใช่ลูกผู้ชาย

“ว่าไงนะ!” เป้ยฉ่ายเวยโกรธจนกัดฟันกรอด ฉูเจ๋อหยางพ่นลมออกมาแรงๆ พ่นออกมายาวไปหน่อยว่าไหม อย่าแตะต้องเธอ ไม่แตะต้องเธอ แต่ขอให้เธออยู่ข้างกาย เธออดไม่ได้ที่จะคำรามเสียงขึ้น “ฉูเจ๋อหยางคุณคิดว่าฉันเป็นคนหนีหนี้อย่างนั้นหรอ”

เธอคิดว่าจะเปลี่ยนเง