บทที่190 ใส่เสื้อให้ตาแก่

อวี๋ซือซือกำมือแน่น ในที่สุดก็ฝืนใจแข็งไว้ไม่ได้ เธอจึงพูดอย่างไม่เต็มใจ “แกว่งเท้าหาเสี้ยนเองแล้วยังมีหน้ามาพูด ถอดเสื้อออกสิ”

เธอไม่มีทางสงสารตางี่เง่าถังฉีตงนี่เป็นอันขาด เธอ เธอแค่อยากจะทำตัวเป็นคนดี…

“ชิบหาย ถังฉีตงคุณอยากตายหรือยังไง ฉันให้คุณถอดเสื้อ ไ

บทที่191แทงใจแล้ว

“เราสองคนใครควงใครล่ะ” ทำไมอวี๋ซือซือพอฟังแล้วก็เงอะงะ ทำไมรู้สึกเหมือนเวยเวยกำลังบอกลาอยู่

เธอตกใจกับความคิดของตัวเอง ไม่น่าจะใช่หรอก เธอพูดอย่างจริงจัง “เวยเวย ถ้าเธอกล้าคิดจะทำอะไรโง่ๆโดยไม่บอกไม่กล่าวละก็ ฉันจะไม่ยกโทษให้เธอเลยตลอดชีวิต”

เป้ยฉ่ายเวยนิ่งอึ้งพยักห

บทที่192 ค่ำคืนอันแสนวิเศษที่กำหนดเอาไว้แล้ว

หลินเว่ยพยักหน้าอย่างอดไม่ได้ แน่นอนคนที่พักร้อนนานที่สุดช่วงนี้ก็คือเวยเวย แต่ที่แปลกก็คือไม่เห็นมีใครถามอะไร เมื่อจับสองเรื่องนี้เชื่อมโยงกัน ทันใดนั้นก็มีความคิดอันอาจหาญผุดขึ้นในใจของเขา

แต่ว่าเขาก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ “พี่เหมย พี่รู้ไหมว่าเวยเวยเ