บทที่180 ผู้ชายอย่างคุณยุ่งเหมือนหมา

แปลกที่หลังจากวันนั้น ซือซือไม่มาให้เห็นหน้าเลยเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ฉูเจ๋อหยางก็ยังไม่กลับมา

เป้ยฉ่ายเวยอยู่ที่อพาร์ทเม้นต์เพียงลำพัง ทุกวันมีคนมาส่งอาหารตรงเวลาเป๊ะ ส่งซุปมาบำรุง และยังมีหมอมาตรวจแผลให้อีก

ผ่านไปหลายวัน เธอใช้ชีวิตเหมือนหมูที่ลูกเ

บทที่181 ออกจากบ้านโดยไม่ได้ดูปฏิทินมงคล

อวี๋ซือซือเห็นเธอไม่มีความสุขอยู่ เธอจึงพูดปลอบใจ “ซึมอะไร ที่เขาไม่บอกเธออาจจะเพราะเขามีแผนการอะไรอยู่ แผนของฉูเจ๋อหยางรอบคอบน่า เธอไม่ต้องห่วงหรอก”

“รอบคอบหรอ ทนายคนหนึ่ง ไม่รู้จริงๆทำไมสี่ปีมานี้ฉันถึงไม่ได้รู้เรื่องอะไรนอกหน้าต่างบานนี้เลย” เป้ยฉ

บทที่182 หญิงแพศยาด่าใคร

เป้ยฉ่ายเวยเม้มจนปากแดงแต่ก็ไม่เถียง มือข้างหนึ่งเหมือนกับจะจิกลงที่โซฟา

เป้ยฉ่ายเวยทนได้ แต่ว่าอวี๋ซือซือดูเหมือนจะไม่ เธอพูดอย่างไม่เกรงใจ “พวกเธอตื่นมากินขี้กันแต่เช้าเลยนะ มิน่าปากถึงได้เหม็นขนาดนี้”

สาวๆหลายคนหน้าเปลี่ยนสีและจ้องมองอวี๋ซือซือด้วยความโมโห