บทที่172 แย่แล้วมีคนบุกเข้ามา

“พี่หมาแย่แล้ว” ชายที่ถูกให้ไปตามลิงวิ่งตะโกนมาด้วยความตื่นตระหนก

หมาป่ายกเท้าขึ้นถีบชายคนนั้นอย่างไม่สบอารมณ์ “มึงพูดจาให้รู้เรื่องหน่อยได้ไหม ใครแย่แล้ว”

ชายคนนั้นรู้ตัวแล้วว่าตัวเองพูดผิดไปเขาจึงพยายามแก้ไขคำพูด “ครับ พี่หมากผมแย่แล้ว ผมแย่แล้ว”

บทที่173 “ความจริงใจ” ของฉูเจ๋อหยาง

เมื่อคนอื่นๆเห็นเขาทำเช่นนี้ พวกเขาก็พากันก้าวถอยหลังด้วยความกลัว

ทั้งการระเบิดและอันตรายต่างๆที่คาดคิดไว้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นแต่อย่างใด

กล่องก็ยังวางอยู่ตรงนั้นอย่างสงบนิ่ง

“พวกมึงขี้ขลาดขนาดนี้ ยังมีหน้าออกมาอยู่ในสังคม กูอายแทนพวกมึงเสียจริง” ถ

บทที่174 สำหรับคนตาย

"ถ้าอย่างนั้นพี่ลิงก็เจ็บตัวฟรีน่ะสิ" หมาป่ารู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก อย่างไรพี่ลิงก็เคยเป็นหัวหน้ามาก่อน แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้มีอิทธิพลเท่าแต่ก่อน แต่หากถูกหักหน้าเช่นนี้ อีกหน่อยเขาจะสู้หน้าพี่น้องได้อย่างไร

"ลองดูสินค้าก่อน" ลิ่วเอ่อร์ขี้เกียจยุ่งเกี่ยวเรื่องความอัปยศ