บทที่ 159 ผิวกายที่ทำให้ผู้หญิงต่างอิจฉา

เป้ยฉ่ายเวยเก็บความหงุดหงิดเอาไว้ได้แล้วจึงเปิดผ้าห่มที่คลุมอยู่ออก หายใจแรงๆออกมา ทันใดนั้นก็คิดถึงเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งได้ว่าเธอลืมถามฉูเจ๋อหยางเรื่องเงื่อนไขข้อสุดท้าย

วันนี้ฉูเจ๋อหยางอุตส่าห์พูดดีๆกับเธอ แต่เธอก็ทำให้โอกาสที่หายากขนาดนี้เสียไปซ

บทที่ 160 สะดุ้งตื่นขึ้นมาจากความตาย

ฉูเจ๋อหยางหลับไปไม่นานนัก แค่งีบหลับไปไม่กี่ชั่วโมงก็ตื่นขึ้นมาแล้ว

ได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของผู้หญิงในอ้อมกอด ดวงตาคมเข้มก็ก้มมองริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ ริมฝีปากคู่นั้นเสียดสีเข้ากับแขนของเขาตามลมหายใจเข้าออกของเธอ

ทำให้เขาอ่อนน้วยแทบบ้า

เข

บทที่161 ยังมีเรื่องที่น่าอายยิ่งกว่า

เมื่อฉูเจ๋อหยางออกมาจากห้องน้ำ เขาเห็นเป้ยฉ่ายเวยทำสีหน้าไม่ยำเกรง เธอนั่งนิ่งจ้องเขาราวกับว่าเขาทำเรื่องอะไรที่ไม่สามารถให้อภัยได้ ดวงตาคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความขุ่นเคือง

เขาพูดมึนๆแต่นุ่มนวลราวขนนกว่า “ไม่ชอบรึ”

เมื่อคิดถึงความรุนแรงบนเตียงของเขา