บทที่ 134

บทที่134 ร่วมมืออย่างมีความสุข

ใช่แล้ว มันคือวิกผม

อวี๋ซือซือจับที่วิกแล้วสะบัดหัวขึ้น และยกส่วนที่อ่อนนุ่มของวิกขึ้นมา และเรียกให้รุ่ยรุ่ยเดินมา

“รุ่ยรุ่ยอย่าขยับนะ ป้าจะใส่ให้”

“ครับ” รุ่ยรุ่ยให้ความร่วมมือยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับเขยื้อน

อวี๋ซือซือใส่วิกผมถ้า

บทที่ 135

บทที่135 ครั้งแรกที่พบพ่อ

“ทนายฉูยุ่งหัวหมุนอยู่อีก ทุกคนไปทานข้าวกันหมดแล้ว แต่คุณยังอยู่ในออฟฟิต”

อวี๋ซือซือหยากเขาพร้อมกับจูงรุ่ยรุ่ยเข้ามา

ฉูเจ๋อหยางไม่ได้ใส่ใจคำพูดของอวี๋ซือซือ ดวงตาคมลึกเหลือบมองไปที่เจ้าขนมปังน้อยที่ตามมา เสียงเขาแหบจนคนฟังแทบจะไม่ได้ยิน

“เธอม

บทที่ 136

บทที่136 ตั้งใจยั่วโมโหเขา

“เวยเวยสงบสติอารมณ์ก่อนนะ ฟังฉันให้จบก่อน” อวี๋ซือซือจ้องมองท่าทางของเป้ยฉ่ายเวย เธอรู้สึกผิด ทำอย่างไรดีเธอควรรู้ว่าควรทำอะไรไม่ควรทำอะไร

พูดแล้วเวยเวยก็คงจะโกรธ แต่ถ้าโกหก เธอก็ยังต้องกลับไปรับรุ่ยรุ่ย

เป้ยฉ่ายเวยเห็นท่าทีรู้สึกผิดของอวี๋ซือซือ