บทที่ 124

บทที่124 คุณลืมของน่ะ

สีหน้าฉูเจ๋อหยางยังไม่เปลี่ยน เขาหยิบกล่องเล็กๆนั้นขึ้นมาวางบนเคาน์เตอร์และจ่ายด้วยเงินสด เขาพูดอย่างหงุดหงิด “แต่ว่าขนาดไม่ถูกต้องนะ”

แคชเชียร์หยิบกล่องขึ้นมามองและผิวปาก “ใหญ่พิเศษ พี่ชายขี้อวดเหลือเกิน”

ขนาดใหญ่พิเศษเป็นขนาดของชาวต่างชาติ บ้านเราส่ว

บทที่ 125

บทที่125 แชทภายใน

เป้ยฉ่ายเวยโทรหาคุณหยาง เธอบอกข้อแนะนำของฉูเจ๋อหยางให้คุณหยางฟัง

คุณหยางไม่ตอบสนองในทันที หลังจากที่หล่อนขบคิดและให้เธอรอสายอยู่นาน หล่อนก็กล่าวขอบคุณเธอครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นทั้งคู่ก็วางสาย

เธอใช้คอมพิวเตอร์เพื่อตรวจสอบข้อมูล ไม่นานก็มีกล่องข้อความปรากฏขึ

บทที่ 126

บทที่126 ความตั้งใจของหนานฉิง

ใกล้จะพักเที่ยงแล้ว หนานฉิงหิ้วของมาเต็มถุงทั้งสองมือ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม

เธอพูดกับทุกคน “ทุกคนทำงานหนักกันมา ฉันเตรียมอาหารกลางวันมาให้ค่ะ หวังว่าทุกคนคนจะไม่ถือสา”

เมื่อคนมองดูเครื่องหมายบนถุง พวกเขาก็กล่าวอย่างตื่นเต้น

“จะปล่อ